Het zijn weer eens tijden waarin de portemonnee harder leegloopt dan volstroomt. We zijn geen Einstein, maar dat een dergelijke geldstroom niet lang vol te houden is, snappen wij als geen ander. Een reserve is sneller afgebouwd dan opgebouwd, dat is een feit.

Daarom krijgen we altijd de zenuwen van opdrachtgevers die bij navraag de gemailde factuur van 8 weken geleden ‘mogelijk over het hoofd hebben gezien’, hun eigen betaalmores erop loslaten (‘wij betalen altijd netjes 3 maanden na factuurdatum’) of een en ander zullen checken bij de administratie, maar ‘dat kan even duren wegens zwangerschapsverlof van de enige die over de betalingen gaat’. Als we in valuta genaamd ‘Smoesjes’ betaald zouden worden, zouden we niks te klagen hebben, zoveel is wel zeker.

Allemaal wel grappig, maar trage betalers zijn een serieuze zaak. Wij van de ZZP zijn niet voor niets van de gulden stelregel: Cash is King. Er moet monnie in de pocket rammelen, harde digitale munten in de oorlogskas. Want wie wil er rood staan als de BTW de deur uit is, het eigen salarisje naar de privérekening is verhuisd en allerlei onmisbare abo’s automatisch zijn afgeschreven. Wij van de ZZP kijken wel uit. Om de simpele reden dat als we dat uitkijken niet doen, wij degenen zijn die de aanmaningen op de mat krijgen.

Bedrijven, gemeenten en Belastingdienst hebben er geen moeite mee om ons al twee dagen na het verstrijken van een betaaltermijn te voorzien van een schriftelijke alarmbel. En als we even te lang doen alsof we gek zijn, dan duurt het niet lang of er wordt per aangetekende post het equivalent bezorgd van de meest befaamde aanmaning ooit in de filmgeschiedenis.

Voor goede relaties hebben we geduld

Zij wel, wij niet – dat is nou net het verschil tussen ons en andere crediteuren. Wij van de ZZP hebben meestal iets van een band met een opdrachtgever. Vaak niet alleen zakelijk, maar ook persoonlijk. Dat maakt dat we diep ademhalend heel lang vriendelijke remindertjes blijven mailen of bellen met het grapje of ze hun boekhouder ‘een duwtje willen geven’.  

Niet zelden blijkt dan dat er uiteindelijk iets van onenigheid over de factuur is. Dat is tien van de tien keer niet zo, want we zijn natuurlijk wel wijzer om niet heel goed vooraf te omschrijven wat er geleverd moet worden en zijn we er zeker van dat dat ook geleverd is. Maar ondertussen zitten we dat dus in heen en weertjes te betwisten en zit hun monnie nog altijd in hun pocket in plaats van waar het hoort, in die van ons. En nog altijd zijn we dan niet van de officiële aanmaningen, laat staan de dreiging van de deurwaarder. Zeker de laatste optie betekent tenslotte geheid einde klant. 

We blijven redelijk… tot we ’t niet meer zijn

Een redelijk wat gehoorde oplossingen lijkt te zijn dat er na een hoop gezeik ‘water bij de wijn wordt gedaan’. Maar drie keer raden van wie de wijn is. Het kan een manier zijn om de kou uit de lucht halen, Wij van de ZZP houden er toch altijd een matig tot slecht gevoel aan over. Veel ZZP’ers bedekken het hele gedoe met de mantel der liefde vanuit de gedachte dat de relatie het waard is. Dat het gewoon weer zal zijn als eerder, met volgende opdrachten. 

Tot blijkt dat wat ooit een redelijk regelmatig vloeiende stroom van klussen was al snel trekjes krijgt van een opdrogende beek. Nog erger kan ook: dat een volgende opdracht opnieuw een factuur oplevert die onbetaald blijft en dit keer wegens heuse betalingsproblemen en het gevoel van aanstaand omvallen. Dan nog beginnen met aanmanen moet wel, omdat we dan in ieder geval op de lijst van crediteuren terecht komt als het faillissement zover is. 

Maar de wrede waarheid is dat we dan al kunnen beginnen met fluiten en wel naar onze  centen. Want valt er eens zo’n opdrachtgever om, dan staat natuurlijk wie anders dan de Belastingdienst vooraan te dringen met de puntige ellebogen en als die eindelijk eens uitgegeten is, komen de kleintjes aan de beurt. Maar van wat er dan nog aan vlees op de afgekloven botjes zit, kan zelfs nog geen kop soep van gekookt worden. 

Kortom, Wij van de ZZP houden niet van aanmanen, maar als twee keer vriendelijk mailen en bellen geen soelaas biedt, dan toch maar snel eruit met die brieven en alvast beginnen met Googlen op de zoekterm Deurwaarder.  Leuk is anders, maar blut is niet beter.