We leven elke dag in de geest van Apollo 13: falen is geen optie.

In 1970 is Apollo 13 op weg naar de maan. Het wordt al bijna gezien als een routinevlucht – alweer naar de maan, gaap. Dat verandert dramatisch als er ineens iets ontploft en aan boord van alles fout gaat. ‘Houston, we’ve got a problem’, melden ze aan de NASA-basis. Dat is een understatement. De kans bljkt groot dat de mannen in het ruimtevaartuig het niet zullen overleven.

Enige optie: Houston zal ten eerste met houtje-touwtje middelen een filtersysteem moeten bedenken om de Apollo 13 astronauten van CO2 vergiftiging te redden. En alsof dat nog niet genoeg uitdaging is, moet er ook een manier gevonden worden om zoveel stroom te besparen dat ze nog net een motor kunnen starten om terug te kunnen keren. Vluchtleider Gene Krantz heeft een dwingende boodschap voor z’n team van nerds dat ermee aan de gang gaat: ‘Gentlemen, failure is not an option’.

Die zin: pak een dikke vette viltstift, kalk ‘m loeigroot op een vel papier en prik ‘m tegenover de werkplek op de wand. Maak ‘m tot bureaublad op je computer. Prevel ‘m elke avond voor het slapen gaan. Hang een kartonnetje met die regel aan de achteruitkijkspiegel in de bestelbus. Wij gaan niet falen. Wij zullen niet, nooit, falen. Iedereen heeft z’n eigen ambities, daar niet van. Maar deze ene moeten we allemaal standaard in ons meedragen. Want als we eenmaal onderweg zijn als ZZP’er komen wij net zo goed voor uitdagingen te staan die het uiterste van ons doorzettingsvermogen en onze inventiviteit vergen.

Van startende ZZP’ers blijkt na 4 jaar nog maar 30% actief te zijn. Dat is geen cijfer om vrolijk van te worden. Aan de andere kant: wie zich door zo’n statistiekje al richting lichte depressie laat bewegen, kan het hele ZZP-avontuur ook maar beter uit z’n hoofd zetten. De stap naar zelfstandig ondernemerschap nemen we voor 1000% en anders maar beter helemaal niet.

Onze ambitie moet er een zijn van het brandende soort. Ambitie is voor een ZZP’er niet wat ambitie is voor de gemiddelde carrièrekikker. Het is niet de ambitie die mensen hebben om zich in een organisatie omhoog te werken. Ten eerste hebben we geen organisatie en ten tweede hebben wij een heel wat grotere sense of urgency nodig dan op het gemiddelde cup-a-soupkantoor. Ambitie voor een ZZP’er kunnen we het beste samenvatten als: succesvol overleven en dat zo lang mogelijk.

Die ambitie maakt dat we geen dag kunnen verslappen. Leuker werken, lekker eigen baas zijn, eigen werktijd bepalen, misschien wel meer verdienen uiteindelijk: het zijn allemaal aardige redenen om ZZP’er te worden of te zijn. Maar als de ambitie om het keihard te blijven redden niet keihard aanwezig is in onszelf, dan gaan we jammerlijk toetreden tot die 30% van hierboven. Al moet het uit onze tenen komen (en dat moet het vaak), ons bestaan is van willen en zullen en moeten.

Mochten we onverhoopt ooit per ongeluk een klein momentje denken aan opgeven: even dit stukje film kijken en we zijn dat op slag weer vergeten.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *