Het leven zelf is en blijft natuurlijk de beste cursus van allemaal. Zodra we een beetje uit de luiers raken, op eigen kromme benen komen te staan en iets uit onze mond krijgen dat op ‘mamma’ lijkt, is de cursus levenslessen officieel begonnen. Vanaf dan is alles wat we tegenkomen iets om van te leren. Wij van de ZZP houden daar prompt nooit meer mee op.

Als we iets zeker weten is dat we natuurlijk nooit uitgeleerd zijn. Niet als mens en dus al helemaal niet als ZZP’er. Wie nergens van wil leren, niet van anderen, niet van de wereld om ons heen en niet van eigen fouten, kan een bestaan als ZZP’er bij voorbaat uit het hoofd zetten.  Dat zou dus heel dom zijn, want hadden we al gezegd dat er niets leukers is dan ZZP’er zijn?

Talent maakt niet alles goed

Als er iets is wat het verschil kan maken tussen kans van slagen of het putje in gaan, is dat we onszelf blijven ontwikkelen. Dat zal voor een deel van ons ZZP’ers sowieso een must zijn. Wie in een technisch vak z’n brood verdient, heeft continue z’n kennis en skills up to date te houden. Die kan het zich domweg niet permitteren om achterop te raken ten aanzien van wat er technisch en technologisch op zijn of haar vakgebied gebeurt. 

Deze ZZP’ers worden tenslotte ingehuurd door werkgevers in de bouw, de IT, de metaal, engineering, tot ruimtevaart aan toe en al die andere specifieke kennis- en kundegedreven vakgebieden. Dus dat die geregeld bezig zijn met praktijkcursussen in klaslokalen en werkplaatsen, is niet zo gek. Doen ze dat niet, dan staan ze op een dag met de mond vol tanden naast een 27-jarige techneut in loondienst, die van boven tot onderen bijgespijkerd wordt door de baas. “Sorry, kun je me dit nog even een keer uitleggen, ik was je halverwege even kwijt” – dat staat niet heel briljant.

Opdrachtgevers houden niet van gezeik, ze huren ons om te leveren, ze moeten op ons kunnen vertrouwen. En de meesten doen niet erg aan tweede kansen. Dus bijblijven moet, maar de vraag is of we daarvoor ons zoetzuur verdiende geld moeten uitgeven aan cursussen, seminars, workshops en klankschaal middagen.

Het cursuscircus is niet voor ons in town

Voor ZZP’ers die niet bepaald de handen uit de overall hoeven steken of met een helm op de kop aan het werk zijn (en vergeet de veiligheidsschoenen niet, de gele hes, de plastic bril en smeren met factor 50 als het zonnetje een keer schijnt, begrepen?!) is het eigenlijk nutteloos om op cursus te gaan. 

Er zijn op elk dienstverlenend vakgebied honderdduizend cursussen, congressen, workshops, seminars en webinars te volgen. Het is een enorme industrie geworden, omdat we een grote bende van doorgestudeerd volk geworden zijn met z’n allen. En waar sprake is van massa, is kassa nooit ver weg. Levenslang leren is het veel gebruikte motto, dat zomaar bedacht geweest kan zijn door iemand met een cursusfabriek. 

Het barst inmiddels van allerlei bijspijker- en kennisevenementen over van alles en nog, opgetuigd door bijdehante ondernemers. Want die zitten namelijk altijd ramvol; maakt niet uit wat er aan thematische topics in elkaar wordt geflanst, de zaaltje puilen uit. Vooral bij de overheid lopen ze er warm voor. Een van de grootste redenen waarom de burgers in het land geen ambtenaar meer te pakken krijgen, is omdat die voortdurend op cursus zijn. 

De landelijke kostenpost ‘Cursussen’ van de overheid, met al die dikke ambtelijke kleilagen, moet het miljard wel aantikken. En helpt het? Nou, probeer de gemeente eens te bellen met een vraagje. Trouwens, ook de grote bedrijven, tot de nok toe vol gestouwd met middelmanagers en bullshitbanen, lusten er wel pap van. De animo om een paar dagen te cursussen is enorm. Het staat lekker belangrijk, je hebt een echte reden om ‘niet bereikbaar’ onder je mail te zetten en je bent even een paar dagen weg uit dat treurige kantoor.

Het LinkedIn CV groeit er steeds een stukje langer van en de baas betaalt, dus wie zegt er ‘nee’ tegen een ‘Heisessie Vergadertechniek’ van 4 dagen in een Van der Valk op de Veluwe, voor slechts 1790 euro all-in, per persoon, ex BTW. Dus met overnachtingen erbij en wie weet misschien nog wel iets meer dan slapen, want hee, die knapperd van sales is er ook, zeg. Drankje doen straks?

Geen betere school dan het leven zelf

Wij van de ZZP gaan er niet tussen zitten, tussen al die opgepoetste managers met bruine puntschoenen en die ambtenaren met hun Wehkamp pakken. De baas die dat moet betalen, dat zijn we namelijk zelf. Wij van de ZZP zijn elke dag aan het leren, de harde praktijk is onze school, de hele wereld ons leslokaal.

Wij van de ZZP leren van alles wat we tegenkomen, van elke goed en slechte ervaring die het leven ons voor de voeten gooit. Omdat we voor en met ons werk nu eenmaal elke dag dwars door de samenleving banjeren. We  leren ons aanpassen aan de gekste omstandigheden, we leren omgaan met de meest uiteenlopende types, we leren wat discipline is en we leren hoe we tegenslag overwinnen en hoe we overal sterker uit komen. Ons hoef je niet te leren hoe we ons werk moeten doen, het werkt leert ons dat zelf wel. Daar hebben we geen cursus voor nodig en wij vragen ons zelfs af: wie eigenlijk wel?