Dat het geen ideale wereld is weten we ook wel. Het liefst zien we klanten in lange rijen met de pet in de hand voor deur staan met de vraag of ze met ons mogen werken. Maakt niet uit wat het kost, zegt u het maar.

Dat zal never de nooit niet gebeuren en dat is eigenlijk maar goed ook. Het zou ons maar lui maken en juist de sport om nieuwe klanten te vinden en te werven maakt dat vrije ondernemerschap zo spannend. Zeker als het blijft lukken.

Maar we mogen van opdrachtgevers natuurlijk wél verlangen dat ze ons kiezen om wat we kunnen. Niet om van ons te profiteren. Niet om ons in een deal te pressen, waarmee ze roofbouw plegen op onze bereidheid om hard te werken.

Laat gezegd zijn dat de meeste opdrachtgevers netjes genoegen nemen met de prijs die we waard zijn. Maar er zijn er nog zat die zich ontpoppen tot de meest gevreesde mensensoort die we kunnen tegenkomen: de Koopjesjagers.

Wij werken niet voor peanuts

We vinden niets zo ergerlijk als De Koopjesjager. Het type klant dat bij 3 of 4 partijen een prijs opvraagt en dan alle 3 of 4 probeert te paaien met “we gaan het liefst met jou in zee, als er nog iets van de prijs af kan”. Nekharen overeind.

De Koopjesjagers gaan berekenend te werk. Die weten best dat Wij van de ZZP liever ja zeggen dan nee. En dat wij liefhebbers zijn. Dat we eerder meer doen dan verwacht wordt dan te weinig. Onze prijs/kwaliteit verhouding is al super.

Voor de ergste Koopjesjagers is zelfs dat nog niet genoeg. Het houdt niet op bij financieel gesteggel aan het begin. Die gaan tijdens het hele project gewoon door. Nog even dit. Nog even dat. Een spoedje, klein dingetje nog. Eindeloos. 

Wat kunnen we ertegen doen? Beginnen bij het begin: niet ingaan op de vraag om minder. Ze hebben ons niet voor niets gebeld. Ze worden maar klant om de goede reden. En anders niet. Want als alleen prijs de reden is waarom iemand met ons wil werken, dan is de lol er bij voorbaat al af.

—